Besøksbonanza

Haust. 

Kald, klar luft. 

Nydelige fargar - i Norge.

For oss betyr det at Texaseventyret nærmar seg slutten. 

Det er noko kjente og kjære også har funne ut, og sette kursen over Atlanteren. 

Dermed såg haustkalendaren vår slik ut, tilslutt :-)

Første pulje ut var Erlings søstre, Irene og Elisabet. 

Til vår store overraskelse hadde dei også klart å lokke med seg mori, som knapt har vore utanlands før. 

Imponerande å ta den lange turen over hit!

Me tok dei først med til hovedstaden, koselege Austin.

Mens i Houston fekk dei seg ein rundtur downtown, blant skyskraparane.

Ein tur opp i den høgaste bygningen i Texas, som også er den 13. høgaste i USA. 

Resten av veka vart fylt med mykje leik, god mat og ikkje minst shopping. 

Elisabet har rekorden, av alle besøkande, med sine 28 par med sko!

Håpar du har fått plass til alle i garderoben, Magnar ;-)

 Takk for koselege dagar Elisabet, Irene og Ella!

--------------------------------------------------------------------

Etter to veker med tomme gjesterom, 

gjekk barndomsvenninna, Marion, og hennar familie inn for landing. 

Vilde og Anine var hoppande glad for å få tosmåjenter å leika med. 

Som så mange andre besøkande, tok eg dei med til naturreservatet Brazos Bend. 

Etter å ha klappa ein babyalligator, 

var me spent på om me kom til å møta nokon av dei 350 fullvaksne, frittgåande reptila der ute. 

Då me endeleg fekk auge på ein, var den veldig nær. 

Skremmande nær, meinte Marion, som rygga forsiktig vekk same vegen me kom. 

Med dunkande hjerta, sa ho seg fint fornøgd med opphaldet i alligatorparken ;-)

Då var det langt tryggare å kose seg med kaffe, is og turning i ettermiddagssola på La Cantera. 

 Når me er so langt vekke frå familie og venner, 

passa det veldig godt å ha besøk når jentene fylte år. 

Anine syns det var stor stas at både Vilde, Kaja og Ida kom stormande inn på rommet med pakkar og song om morgonen. Og sjølvsagt vart det også song og kake seinare på dagen, for å feire fireåringen. 

Når det først foregår IndyCar-løp i byen me bur i, måtte me stikke downtown for å kikke. 

Mykje tøft å sjå, både for små og store. 

Og ikkje minst få ein liten smakebit av bilane, som har ein toppfart på rundt 350 km/t.

Marion & Co hadde også lyst å få med seg litt meir enn Katy og Houston, når dei først var i Texas. 

Dermed sette me kursen mot stemningsfulle San Antonio, på 7-årsdagen til Vilde.

 Det vart ein opplevelsesrik bursdag for størstejenta, med elvebåttur mellom høge, flotte bygg, 

brudepar og turistar. Symjing i bassenget på hotellets takterrasse.

Og ikkje minst koseleg feiring ute på restaurant om kvelden. 

Når me er i San Antonio med ungar er det obligatorisk med ein tur i SeaWorld. 

Her me fekk nyta synet av delfinar, haiar og rokker.....

 .... spennande show med delfiner, hvithval.....

 .... og enorme spekkhoggarar, som sørga for å gi tilskodarane ein skikkeleg kalddusj,....

..... samt testa karusellar av ymse slag.

Eg går aldri lei San Antonio, med sin avslappa, koselege atmosfære.

Tilbake i Houston vart det mykje kos heime. 

Og for læraren Marion vart truleg høgdepunktet å få eit innblikk i den amerikanske skulekvardagen.
Heile ho stråla som ei sol då ho gjekk ut frå skulebygget,

 etter å ha hatt lesestund med Vilde sin klasse. 

Mens nokon måtte på skule og jobb, 

kunne me andre nyte finveret mellom høge bygg og i fine parkar.   

Samt kose oss blant apekattar, elefantar, papaegøyer i Houston Zoo. 

 Takk for besøket Ida, Kaja, Marion og Terje! 

Håpar de kosa dikka lika mykje som me. 

Sjåast til jul <3 

17. mai

Grunnlovsdagen må feirast på skikkeleg vis, sjølv om me befinn oss langt vekke frå heimlandet.

Då 17. mai i år fall på ein fredag, då jobb- og skuleforpliktelsar kalla, 

vart den store feiringa forskyvd til den 18. 

Men me er so heldig å blitt kjent med koselege folk her borte, som tromma saman til ei feiring i hagen på ettermiddagen den 17. med potluck, pølsegrilling og ikkje minst bading i bassenget. 

Me set veldig pris på slike samlingar, då savnet etter alt og alle der heime blir ekstra stort på slike dagar. 

Takk, Monica!

Den 18. vakna me til knallblå himmel og ein temperatur som sto og dunka tett opp i mot 30 grader.

 Det frista å la dei svarte ullbunadane henga igjen heime.

Men det er ikkje kvar dag ein feirar 17. mai i utlandet, 

så då lirka me oss inn i finstasen. Og passa på å ta med sommarkjolane, 

i tilfelle hetetoktene vart for ille. 

Når me først ikkje feira stort den 17. var det jo ikkje heilt feil å feira den 18.
Sjølv om grunnloven er datert den 17. mai 1814, vart den først signert og besegla den 18. 

Litt over 1000, av dei nærmare 10.000 nordmennene som bur i Houston-området, hadde teke turen til sjømannskirka for å feire. 

Her var det både utendørs gudstjeneste, korps, pølser, kaker, is og brus.

 Og sjølvsagt 17. mai-tog, som aldri har vore lengre, fylt med glade ungar. 

Etter toget vart varmen for trykkande og bunaden måtte vika til fordel for lette sommarkjolar.

Då vart det også enklare å springa rundt på potetløp, i hoppeslott og sandkasse, samt leie rundt på godaste barnevakt-Stine.