Første dagar i nytt land

Varmt, nytt, spennande og ei bøtte med ulike følelsar.
Det oppsummerar mykje av våre første dagar etter flytting frå Spikkestad til Houston, Texas.




Frå dette, til dette.....

Nokon meinar me er sprø som flyttar heile familien over Atlanteren, der alt er nytt og ukjent.

Andre meinar det er ein sjanse som ikkje er mulig å takka nei til, og syns me er heldige.

Eg er litt enig i begge måtar å sjå det på. Ja, dette er litt sprøtt, og me er sprøtt-heldige som får oppleve det.

Då Vilde hadde sin første dag på amerikansk skule, var det ei mor med tynnslitte nerver som venta på ho ved utgangen etter endt dag. Ei seks år gammal jente, sju timar i ein klasse, på ein skule der verken læraren eller elevane skjønnar ho eller ho skjønnar dei. Men ut døra kom seksåringen med eit digert smil om munnen, hoppande sammen med to jenter ho hadde blitt venner med. Puh! Første barrière overstått.

Når eg no har permisjon frå jobben, og har muligheten for det, var planen å ha minstejenta heime ein periode. Men to dagar etter me flytta inn i huset vårt, fann treåringen ein leikekamerat på leikeplassen. Den jevnaldrande jenta, frå Bergen, og Anine fann tonen med ein gong.
Me fekk høyre om Anines leikekamerat seint og tidlig, og då ho fekk komme på besøk i venninnas barnehage, var det ingen tvil. Anine ville begynne i barnehagen ho òg.

Takket være hennar nye venninne, og supre ansatte, gjekk oppstarten i barnehagen fint. Nokon tårer i starten, men ho er eit stort smil når eg hentar ho. Og engelske ord er allerede begynt å poppe fram.